Συναισθηματικές: άγχος, φόβος, θυμός, θλίψη, ενοχή.

Σωματικές: αϋπνία, ενύπνιοι τρόμοι , νυκτερινή ενούρηση, ψυχοσωματικά συμπτώματα.

Γνωσιακές: δυσκολία συγκέντρωσης, σχολική αποτυχία, αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό ή τον κόσμο, αναδρομές στο τραυματικό γεγονός (flashbacks).

Συμπεριφορικές: αποφυγή καταστάσεων που θυμίζουν το τραύμα (Μούδιασμα γενικής ανταπόκρισης),   απόσυρση, υπερδιέγερση.

Στα παιδιά, το τραύμα συχνά εκδηλώνεται με παλινδρόμηση σε πρώιμες συμπεριφορές (π.χ. πιπίλισμα, άγχος αποχωρισμού), επαναλαμβανόμενο παιχνίδι που εκφράζει πτυχές του τραύματος , επιθετικότητα .

Η παιδική και εφηβική ψυχή είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, καθώς τα παιδιά δεν διαθέτουν ακόμη ώριμους μηχανισμούς επεξεργασίας δύσκολων εμπειριών.

Ετσι το τραύμα μπορεί να επηρεάσει:

Την ανάπτυξη του συναισθηματικού δεσμού (προσκόλληση )

Την αυτοεικόνα ,την αυτό-αντίληψη και την αίσθηση ασφάλειας.

Τις μαθησιακές δεξιότητες, λόγω δυσκολιών συγκέντρωσης και αυξημένου άγχους.

Άμεση ψυχολογική υποστήριξη: δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος, ακρόαση χωρίς κριτική.

Ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις: ψυχοδυναμικές προσεγγίσεις για την προσεγισση κι αναγνώριση του τραυματικού αιτίου και  γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία για την αποκατάσταση της λειτουργικότητας.

Σχολική παρέμβαση: ενημέρωση εκπαιδευτικών για τα πιθανά συμπτώματα και ενίσχυση της υποστηρικτικής σχέσης δασκάλου–μαθητή.

Τεχνικές αναζήτησης υποστηρικτικών δικτύων: με στόχο την ενεργή εμπλοκή οικογένειας , σχολείου , κοινωνίας.

Σε κάθε περίπτωση το ψυχικό τραύμα δεν αποτελεί απλώς ένα δυσάρεστο βίωμα, αλλά μια εμπειρία που μπορεί να διαμορφώσει μακροπρόθεσμα την ψυχική υγεία και ανάπτυξη του ατόμου. Η έγκαιρη αναγνώριση και η εξειδικευμένη παρέμβαση είναι καθοριστικές για την ανάρρωση και την αποκατάσταση της αίσθησης ασφάλειας.

“ Γίνε ο άνθρωπος που.. θέλεις να είσαι”

Ψυχολογική υποστήριξη: ψυχοθεραπεία (ιδιαίτερα γνωσιακή-συμπεριφορική), με στόχο την αντιμετώπιση των φόβων και την ανάπτυξη δεξιοτήτων αυτορρύθμισης.

Προτάσεις συνεργασίας γονέων–σχολείου: με στόχο τη δημιουργία ενιαίας στρατηγικής ενθάρρυνσης, χωρίς τιμωρητικές πρακτικές.

Σταδιακή έκθεση: προοδευτική επανένταξη στο σχολείο, ξεκινώντας από μικρότερες χρονικές περιόδους.

Εκπαιδευτικές προσαρμογές: τεχνικές για υποστηρικτική στάση από εκπαιδευτικούς, αποφυγή δημόσιας έκθεσης, ενίσχυση θετικών εμπειριών

“ Γίνε ο άνθρωπος που.. θέλεις να είσαι”