Το διαζύγιο θεωρείται ένα από τα πιο στρεσογόνα γεγονότα για όλα τα μέλη της οικογένειας. Στα παιδιά, μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα ανασφάλειας, θυμού, ενοχής και φόβου εγκατάλειψης. Στους ενήλικες, η διάλυση του γάμου συχνά συνοδεύεται από θλίψη, απώλεια ταυτότητας και δυσκολία αναπροσαρμογής σε νέους ρόλους. Η ψυχολογική υποστήριξη και η ανάπτυξη μηχανισμών ανθεκτικότητας θεωρούνται καθοριστικοί παράγοντες για την ομαλή μετάβαση στη νέα πραγματικότητα.

Το πένθος είναι η φυσιολογική συναισθηματική αντίδραση στην απώλεια κάθε αγαπημένου . Περιλαμβάνει στάδια όπως η άρνηση, ο θυμός, η διαπραγμάτευση, η θλίψη και τελικά, η αποδοχή. Παρότι πρόκειται για φυσική διαδικασία, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εξελιχθεί σε παθολογικό πένθος, οδηγώντας σε κατάθλιψη ή σοβαρή αγχώδη συμπτωματολογία. Η έγκαιρη αναγνώριση και η παροχή ψυχοθεραπευτικής στήριξης βοηθούν το άτομο να επεξεργαστεί την απώλεια με υγιή τρόπο.

Ψυχοεκπαίδευση : ώστε το άτομο να κατανοήσει και να αποδεχτεί τις αντιδράσεις του ως φυσιολογικές.

Συμβουλευτική : με έμφαση σε προσεγγίσεις όπως η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, η οικογενειακή θεραπεία ή η θεραπεία πένθους.

Ανάπτυξη δεξιοτήτων ανθεκτικότητας : όπως η διαχείριση συναισθημάτων, η ευελιξία και η θετική αναδόμηση της εμπειρίας.

Σε κάθε περίπτωση η ενδοπροσωπική κρίση, αν και επώδυνη, μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για προσωπική ανάπτυξη και επαναπροσδιορισμό αξιών, εφόσον λάβουμε την κατάλληλη στήριξη και καθοδήγηση.

“ Γίνε ο άνθρωπος που.. θέλεις να είσαι”